Ana içeriğe atla

Çocuk


Bir oyun muydu tüm yaşadıklarım?
Yoksa sevgi miydi sadece?
Kader nasıl belirlenmişti?
Ve acılar nasıl bu kadar kolay yaşanabiliyordu?
Sevgi
5 harfli bir oyuncak mıydı?
Yoksa yaşanamayacak kadar kutsal mı?

Ben çocukken oyuncaklarımla oynamaya kıyamazdım onları paketlerinden dahi çıkaramazdım geçer karşısında oturur ve onlarla sohbet ederdim belki onlar benim olduklarının yada benim onlara verdiğim değerin farkına varamazlardı.

Ben hep acılarımı da mutluluklarımı da içimde yaşardım.

8 yaşında bir çocuktu her gün kırtasiye dükkanının vitrininde duran o kırmızı arabaya bakmaya giderdi ,onla oturur konuşur her şeyini ona anlatır ve bir gün onla oynayacağı anın geleceği hayalini kurardı , çok geçmedi çocuk harçlıklarını biriktirmişti ve o hayalindeki arabayı almak için koşa koşa kırtasiye dükkanına gitti artık o hayalini kurduğu her gün vitrinin önünde oturup konuştuğu oyuncak araba onundu. Tezgahtar parlak kutusunda ki arabayı çocuğa verdi çocuk arabayı eline aldığında heyecandan ne yapacağını şaşırmıştı , eve geldiğinde oyuncağını hala kutusundan çıkaramamıştı ,aradan günler geçti ama çocuk oyuncağı kutusundan çıkaramıyor ve oynamaya kıyamıyordu yinede onu satın almadan önce olduğu gibi oturup onla konuşuyor ve hayaller kurmaya devam ediyordu , bir gün çocuğun bir arkadaşı onlara misafirliğe gelmişti çocuk arkadaşına meyve suyu getirmek için odadan çıkıp geri döndüğünde elindeki meyve sularını yere düşürmüş ve bir şok yaşamıştı , o oynamaya kıyamadığı her gün karşısına geçip konuştuğu ona dertlerini mutlulukları her şeyini anlattığı oyuncak arabası arkadaşının elindeydi oysa çocuk daha ona dokunamamıştı bile.

Büyük bir acım var içimde
Kimse bilmiyor benden başka
Ve sen yoksun ki yanımda
Zaten anlatamam sana da
Kaybetmekten korkuyorum seni
Benim olamamandan
Denemeyi göze alamıyorum
Bir acım daha olsun istemiyorum içimde

Mert HEPER

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

sen

senin hepsi, hepsi senin şiirlerin
sadece sen bilmiyorsun...
ben içimde tutuyorum bu deli sevdayı
ve kalbime gömdükçe sevgimi, krizlerim oluyor "kalbim"de irili, ufaklı
sen benim olamayanımsın
olamayan yarım
istesem de olamayacak olanım

Mert HEPER 20.11.2014

içimdeki bu sevda

bir umut var içimde
biliyorum
ülkemde masmavi bir gökyüzü ile sabaha uyanacağız
sen mutlu
ben mutlu
biz mesut
biliyorum bir gün seninle el ele gülümseyeceğiz
yarınlar daha güzel olacak
inanarak yürüyeceğiz
senin sözlerinde hayat bulacak her dileğimiz

bir umut var içimde
biliyorum
en karanlığın dahi bir sonu var
ve sen
ve ben
ve biz
aydınlığa çıkacağız
gözlerinin içi gülecek bana bakarken yeniden
devrim şarkıları söylenecek sokaklarda
saçların rüzgarda dans edecek usulca

bir umut var içimde
yemyeşil gözlerin denizin mavisi ile karışacak
iyot kokusu dolduracak ciğerlerimizi
kumsalda kahkahaları çocukların
içimizde bahar yelleri
sen
ben
biz
yani ikimiz
aşk diye bağıra bağıra şarkı söyleyeceğiz

bir umut var içimde
kalbimin tam ortasında bir umut
umudumun adı sen
umudumun adı ben
umudumun adı biz
içimdeki bu sevda ülkem kadar kutsal
çocuklar kadar temiz

Mert HEPER 18.04.2017

çok oldu

yeni bir şey öğrendim bugün
aslında hiç bir şey olmadığım ile ilgili
sevdiğim
gözlerin gözlerime değdiğinde özlemim daha da büyürdü sana
her geçen gün daha da faşistleşirken hayat
ben haddimi aşalı çok oldu
şimdi şu sakallı sünepe mi beni yönetecek diye geçti aklımdan
bu karanlığa boyanmış şehirlerin içinde kaybolan ışığım
yeni bir şey öğrendim bugün
benim aslında hiç ben olmadığım ile ilgili
sevdiğim
ellerin ellerime değdiğinde daha çok arardı ellerini ellerim
her geçen gün daha da acımasızlaşırken zaman
ben o küfrü edeli çok oldu
şimdi hiç olmadık bir kültürü mü sokacaklar gencecik beyinlere
bu zalimlerin kahkahaları arasında duyulmayan çığlığım
yeni bir şey öğrendim bugün
aslında hiç bir şey olmadığım ile ilgili
sevdiğim
kokunu çekerken ciğerlerime uyuşurdu aşkınla beynim
her geçen gün daha da hainleşirken düzen
ben kendimden geçeli çok oldu
şimdi...

Mert HEPER 22.03.2017