Ana içeriğe atla

gözlerinin içi bana hep böyle gülsün

+çok mu düşünüyorsun beni?
-gerektiği kadar...
+bu kadar zor olmamalı
-efendim
+kendin olmak diyorum, bu kadar zor olmamalı
-neyi kast ettiğini anlamadım
+offf boş ver
-peki...
+bunu diyorum işte, bir sor, bir sorgula, hep kabulleniyorsun
-iyi de sen boş ver demedin mi? şimdi niye kızıyorsun?
+anlamak istemiyorsun beni
-peki hiç düşündün mü acaba ben mi anlatamıyorum kendimi?

hep gülen gözlerinin içi bu kez gülmüyordu, hatta nefret ile bakıyordu suratıma, ben ise yine ne yaptım acaba düşüncesindeydim, bilmeden ne yaptım?

oysa onu ilk Kasım ayında görmüştüm;

soğuk bir havada kıçım kalorifer peteğinin üstünde, ne işim var ulan benim bu anasını siktiğimin yerinde diye düşünüyordum, etrafımdakileri keserken bir yandan da buradan bir an önce nasıl kurtulurum da giderimin hesapları içindeydim...

daha ilk günden geç kalmıştım soktuğumun dersine, üniversite demek böyle dandik bir şeymiş arkadaş, biz neler bekliyorduk ne çıktı...

zaman geçmek bilmiyordu bir türlü, yeni bir ortama girdiğimde hep soğuk gelirdim insanlara, zaten dışarıdan gören beni "ulan ne götü kalkık bir herif bu" derdi, gene o halimi takınmıştım, zaten burada fazla kalmayı da planlamıyordum açıkçası...

pencereden otobüsün kampüse geldiğini gördüm, aklımdan ilk geçen otobüse atlayıp hemen geri dönmekti ama içimden bir ses "otur ulan buraya kadar geldin en azından sınıfı gör" dedi...

otobüs ana baba günü baya kalabalıktı, millet kucak kucağa okula gelmişti, ne var burada niye bu eziyete katlanıyorsunuz diye düşünüyordum ki koridorun ucunda onu gördüm, "tanıyor muyum onu?" bir an midemde kelebekler uçtu, mavi kotu üstüne mavi montunu giymiş ve siyah bir kapüşon takmıştı, yüzü daha önce görmediğim kadar güzeldi, cennetten düşmüş olmalı diye geçirdim aklımdan, önümden öylece geçip gitti...

tek kelime edememiştim ama tek düşüncem vardı "o benim olmalı"

+demek ben anlatamıyorum he? vay be ben de anlatamıyorsam kendimi kimse anlatamaz
-...
+ne o nereye daldın gittin gene
-hatırlıyor musun senle ilk buluşmamızda sana ne söylemiştim?
+ne?
-...

Mert HEPER 04.09.2012

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

sen

senin hepsi, hepsi senin şiirlerin
sadece sen bilmiyorsun...
ben içimde tutuyorum bu deli sevdayı
ve kalbime gömdükçe sevgimi, krizlerim oluyor "kalbim"de irili, ufaklı
sen benim olamayanımsın
olamayan yarım
istesem de olamayacak olanım

Mert HEPER 20.11.2014

içimdeki bu sevda

bir umut var içimde
biliyorum
ülkemde masmavi bir gökyüzü ile sabaha uyanacağız
sen mutlu
ben mutlu
biz mesut
biliyorum bir gün seninle el ele gülümseyeceğiz
yarınlar daha güzel olacak
inanarak yürüyeceğiz
senin sözlerinde hayat bulacak her dileğimiz

bir umut var içimde
biliyorum
en karanlığın dahi bir sonu var
ve sen
ve ben
ve biz
aydınlığa çıkacağız
gözlerinin içi gülecek bana bakarken yeniden
devrim şarkıları söylenecek sokaklarda
saçların rüzgarda dans edecek usulca

bir umut var içimde
yemyeşil gözlerin denizin mavisi ile karışacak
iyot kokusu dolduracak ciğerlerimizi
kumsalda kahkahaları çocukların
içimizde bahar yelleri
sen
ben
biz
yani ikimiz
aşk diye bağıra bağıra şarkı söyleyeceğiz

bir umut var içimde
kalbimin tam ortasında bir umut
umudumun adı sen
umudumun adı ben
umudumun adı biz
içimdeki bu sevda ülkem kadar kutsal
çocuklar kadar temiz

Mert HEPER 18.04.2017

çok oldu

yeni bir şey öğrendim bugün
aslında hiç bir şey olmadığım ile ilgili
sevdiğim
gözlerin gözlerime değdiğinde özlemim daha da büyürdü sana
her geçen gün daha da faşistleşirken hayat
ben haddimi aşalı çok oldu
şimdi şu sakallı sünepe mi beni yönetecek diye geçti aklımdan
bu karanlığa boyanmış şehirlerin içinde kaybolan ışığım
yeni bir şey öğrendim bugün
benim aslında hiç ben olmadığım ile ilgili
sevdiğim
ellerin ellerime değdiğinde daha çok arardı ellerini ellerim
her geçen gün daha da acımasızlaşırken zaman
ben o küfrü edeli çok oldu
şimdi hiç olmadık bir kültürü mü sokacaklar gencecik beyinlere
bu zalimlerin kahkahaları arasında duyulmayan çığlığım
yeni bir şey öğrendim bugün
aslında hiç bir şey olmadığım ile ilgili
sevdiğim
kokunu çekerken ciğerlerime uyuşurdu aşkınla beynim
her geçen gün daha da hainleşirken düzen
ben kendimden geçeli çok oldu
şimdi...

Mert HEPER 22.03.2017