Ana içeriğe atla

özgürlük

bir halk ayaklanması gibi içimde sana olan sevgim
her renkten, her ırktan insan oluyorum sana gelirken
"özgürlük"
ama tek istediğim bu değil
"biliyorsun
sen"
ben
seninle beni istiyorum
çünkü ben seninleyken "özgür" oluyorum
seninleyken ben oluyorum
her söylediğini sorgusuz sualsiz yapmak istiyorum
sana teslim etmek kalbimi
al bunu, son kullanma tarihine kadar senin demek
sonra olmaz diyor içimdeki ses
çok istesen de olmaz
bir halk ayaklanması gibi içimde sana olan sevgim
dış güçlerin işi değil
direkt içimden bir şey
adını koyamıyorum
tek düşündüğüm "özgürlük"
ama tek istediğim bu değil
seninle beni istiyorum
bırakayım kendimi kalbinin atışına
ve karışsın istiyorum terin terime
hiç bilmediğimiz bir yerde uyanalım
"ah sana" sevgilim demeye dilim varmayan güzel
içimde söylemek istediklerimi tuttuğum
sadece dizelerime yazdığım
karşımda olsan şimdi bilmem ne yapardım...

Mert HEPER 2.07.2013

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

yolculuk

vazgeçtiğim bir ömrüm var
bunda belki benim de suçum var
bu gecenin köründe
hissizleştim
çarpan kalbimde senin sevgin var
vazgeçtiğim ömrüm
benim suçum
bu gece
hislerim...
kalbim...
boğazımda düğümlenen adın
bir tane bakmaktan vazgeçemediğim fotoğraf
ve içimde korkum var
bu gecenin köründe bana geri dönülmez bir yolculuk var

Mert HEPER 07.12.2017

yoksa!

ne olacağını bilmeden bekliyorum
mesela gidecek mi
kalacak mı yoksa
gideceğim midir acaba
otobüsler, uçaklar kalkacak
ben hızlı mı bineceğim trene yoksa
sesler karışmış, çığlıklar düzüşmüş olacak mı
mesela gidecek mi
kalacak mı yoksa
ya da hiç bilmediğim bir yolda
arabalar, atlar, kuşlar mı uçacak
bir dize daha yazacak mı ellerim acaba
ne olacağını bilmeden bekliyorum
ufka bakıyorum
marşlar geliyor dilimin ucuna
mesela gidecek mi
kalacak mı yoksa

Mert HEPER

yine yeniden

cam, bilirsin alevle şekillenir
aşk bir alevdir bu fani dünyada ve yakar insan denen ölümlü varlığı, yaktıkça şekillenir yeniden tamir olur bardağı

tamir olur tam kırıldığı yerden, elbet bir parçası eksilmiştir ama o parça belki de insanın piştikçe eksilmesi gereken yeridir

tam olur insan eksildikçe ve daha da bir pişer, yanar alevlendikçe, yandıkça şekli vermesini bilirse aşıklar tamir eder kırılan yerleri

hem tek kırılan sen misin sanıyorsun? belki karşındaki de kırıktır bir yerlerinden, kırmışsındır belki istemeden ve senin yakarak düzeltmeni bekliyordur yine yeniden...