Ana içeriğe atla

susma

susma diye diller döksem gecelerce, sabahlara kadar, konuşur musun ki, konuşacaksan eğer ben hiç susmayayım ama nafile bir çaba gibi geliyor sana aşkımı yazmak ve benim içim parçalanıyor, konuşurken ben, sen sustukça, susma diye yalvarmam mı lazım istersen onu da yaparım güzel sevgilim ama sonra kendime nasıl saygı duyarım, yapma bunu bana, sevmek seni çok güzel ama sen ne olur susma, bak yine dedim susma diye işte, susma, çünkü sen sustun ve ben bir daha yapayalnız kaldım, tüm umutlarım da sustu seninle beraber, yarınları görmüştüm oysa, şimdi yoklar, sen sustun ve her şey bitti bir anda, bir sis çöktü şehrime, ben önümü dahi göremez oldum...

oysa her yanım, her anım sen ve ben seni böylesi özlerken...

sen sustun, susma diye haykırdım sana duymadın ya da duymazlıktan geldin beni, ne yapmamı istiyorsun sevgili, söyle, susuyorum olmuyor, susmuyorum yine olmuyor, ne yapacağımı bilmez bir haldeyim, bana mutluluğu gösterdin sonra elimden aldın birden neden diye soruyorum kendime, neden...

bak yine kaçtı uykum, yine, çünkü sen akıyorsun gözlerimden, ah benim her hali narin, nazik sevgilim, gelsen bana biraz sevsen beni, ben seni daha da fazla isterim...

Mert HEPER 14.01.2014

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

yoksa!

ne olacağını bilmeden bekliyorum
mesela gidecek mi
kalacak mı yoksa
gideceğim midir acaba
otobüsler, uçaklar kalkacak
ben hızlı mı bineceğim trene yoksa
sesler karışmış, çığlıklar düzüşmüş olacak mı
mesela gidecek mi
kalacak mı yoksa
ya da hiç bilmediğim bir yolda
arabalar, atlar, kuşlar mı uçacak
bir dize daha yazacak mı ellerim acaba
ne olacağını bilmeden bekliyorum
ufka bakıyorum
marşlar geliyor dilimin ucuna
mesela gidecek mi
kalacak mı yoksa

Mert HEPER

yine yeniden

cam, bilirsin alevle şekillenir
aşk bir alevdir bu fani dünyada ve yakar insan denen ölümlü varlığı, yaktıkça şekillenir yeniden tamir olur bardağı

tamir olur tam kırıldığı yerden, elbet bir parçası eksilmiştir ama o parça belki de insanın piştikçe eksilmesi gereken yeridir

tam olur insan eksildikçe ve daha da bir pişer, yanar alevlendikçe, yandıkça şekli vermesini bilirse aşıklar tamir eder kırılan yerleri

hem tek kırılan sen misin sanıyorsun? belki karşındaki de kırıktır bir yerlerinden, kırmışsındır belki istemeden ve senin yakarak düzeltmeni bekliyordur yine yeniden...

yolculuk

vazgeçtiğim bir ömrüm var
bunda belki benim de suçum var
bu gecenin köründe
hissizleştim
çarpan kalbimde senin sevgin var
vazgeçtiğim ömrüm
benim suçum
bu gece
hislerim...
kalbim...
boğazımda düğümlenen adın
bir tane bakmaktan vazgeçemediğim fotoğraf
ve içimde korkum var
bu gecenin köründe bana geri dönülmez bir yolculuk var

Mert HEPER 07.12.2017