Ana içeriğe atla

l'appel du vide

son bir umut var içimde
senin biz olabilmen ile ilgili
sakallarımı tararken geldi bu aklıma
kuyudan çıkmamı belki kolaylaştırır diye geçti aklımdan
olmadı
gel keselim bileklerimizi
kanın karışsın kanıma
bu senin ben olmanın en kolay yolu
kanın kanım olmalı
kanım kanın
sen benim karım
benim malım
çok bencilim aşk konusunda
ki paylaşamam senin nefesini dahi kimseyle
olan meyveler dökülür yerlere ağaçlardan
ben oldum
şimdi yerlerde sürünüyorum
belli ki pek muntazam değilim
payıma düşen bu benim
bugün ilk yazdığım şiir yeniden kanamaya başladı
aşka aşık olmak bu işte

son bir umut var içimde
bu dünyaya bir şeyler bırakabilmek ile ilgili
sakallarımı tararken geldi bu aklıma
kuyudan çıkmamı belki kolaylaştırır diye geçti aklımdan
olmadı
ilk hissettiğimde senden küçüktüm
ben tekrar pencereye çıkınca
rüzgar düştü saçlarıma
nazikçe bir öpücük dudağıma
ne kadar da küçük gözüküyor her şey
gel diyor
geliyorum
ilk kez bu kadar eminim kendimden
büyüdüğümü hissediyorum o an
tüm dünya benden küçük
ve "hadi" diye cesaret veriyor bana
gel diyor
geliyorum
payıma düşen bu benim
ben düşmeliyim
belli ki bu yalnızlık canımı çok yakıyor
durdurmanı bekledim beni
nafile
ne komik değil mi insan kendisini hiç önemsemeyenlerden bekliyor her şeyi

son bir umut dahi kalmadı içimde
bak güneş batıyor
sakallarımı tararken geldi bu aklıma
olmadı
sen benim kalbimde büyürken arkana dahi bakmadan gidiyordun
bense duvarın üstünde
göğsüm sıkışıyor seni düşündükçe
oysa bana kendinden bahsetmeliydin
bak gene sol duygularım kabardı
artık ağzından öpmek istiyorum
biliyorum imkan yok buna
kıpırdayamıyorum
hörgüçlerim ağrıyor
ne komik değil mi insan ölüyor ve ölüme engel olamıyor

Mert HEPER 04.07.2016

Yorumlar

  1. eskiden yazdıklarını okurken yüzüm gülümserdi, şimdi kendimi öldürmek istiyorum

    YanıtlaSil
  2. içimden o çağrıyı sık sık duyuyorum, belki bırakmalıyım kendimi bilmiyorum

    YanıtlaSil
  3. "sen benim kalbimde büyürken arkana dahi bakmadan gidiyordun" kim gitmedi ki...

    YanıtlaSil
  4. arkasına dahi bakmadan gidenin arkasından bakmamak lazım

    YanıtlaSil
  5. biz olmayı düşlemek onunla... çok zor çok acı

    YanıtlaSil
  6. belki bir umut olur, belki bir an, ne de güzel anlatıyorsun umutsuzluğu, yapma...

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

sen

senin hepsi, hepsi senin şiirlerin
sadece sen bilmiyorsun...
ben içimde tutuyorum bu deli sevdayı
ve kalbime gömdükçe sevgimi, krizlerim oluyor "kalbim"de irili, ufaklı
sen benim olamayanımsın
olamayan yarım
istesem de olamayacak olanım

Mert HEPER 20.11.2014

içimdeki bu sevda

bir umut var içimde
biliyorum
ülkemde masmavi bir gökyüzü ile sabaha uyanacağız
sen mutlu
ben mutlu
biz mesut
biliyorum bir gün seninle el ele gülümseyeceğiz
yarınlar daha güzel olacak
inanarak yürüyeceğiz
senin sözlerinde hayat bulacak her dileğimiz

bir umut var içimde
biliyorum
en karanlığın dahi bir sonu var
ve sen
ve ben
ve biz
aydınlığa çıkacağız
gözlerinin içi gülecek bana bakarken yeniden
devrim şarkıları söylenecek sokaklarda
saçların rüzgarda dans edecek usulca

bir umut var içimde
yemyeşil gözlerin denizin mavisi ile karışacak
iyot kokusu dolduracak ciğerlerimizi
kumsalda kahkahaları çocukların
içimizde bahar yelleri
sen
ben
biz
yani ikimiz
aşk diye bağıra bağıra şarkı söyleyeceğiz

bir umut var içimde
kalbimin tam ortasında bir umut
umudumun adı sen
umudumun adı ben
umudumun adı biz
içimdeki bu sevda ülkem kadar kutsal
çocuklar kadar temiz

Mert HEPER 18.04.2017

çok oldu

yeni bir şey öğrendim bugün
aslında hiç bir şey olmadığım ile ilgili
sevdiğim
gözlerin gözlerime değdiğinde özlemim daha da büyürdü sana
her geçen gün daha da faşistleşirken hayat
ben haddimi aşalı çok oldu
şimdi şu sakallı sünepe mi beni yönetecek diye geçti aklımdan
bu karanlığa boyanmış şehirlerin içinde kaybolan ışığım
yeni bir şey öğrendim bugün
benim aslında hiç ben olmadığım ile ilgili
sevdiğim
ellerin ellerime değdiğinde daha çok arardı ellerini ellerim
her geçen gün daha da acımasızlaşırken zaman
ben o küfrü edeli çok oldu
şimdi hiç olmadık bir kültürü mü sokacaklar gencecik beyinlere
bu zalimlerin kahkahaları arasında duyulmayan çığlığım
yeni bir şey öğrendim bugün
aslında hiç bir şey olmadığım ile ilgili
sevdiğim
kokunu çekerken ciğerlerime uyuşurdu aşkınla beynim
her geçen gün daha da hainleşirken düzen
ben kendimden geçeli çok oldu
şimdi...

Mert HEPER 22.03.2017