Ana içeriğe atla

içimdeki bu sevda

bir umut var içimde
biliyorum
ülkemde masmavi bir gökyüzü ile sabaha uyanacağız
sen mutlu
ben mutlu
biz mesut
biliyorum bir gün seninle el ele gülümseyeceğiz
yarınlar daha güzel olacak
inanarak yürüyeceğiz
senin sözlerinde hayat bulacak her dileğimiz

bir umut var içimde
biliyorum
en karanlığın dahi bir sonu var
ve sen
ve ben
ve biz
aydınlığa çıkacağız
gözlerinin içi gülecek bana bakarken yeniden
devrim şarkıları söylenecek sokaklarda
saçların rüzgarda dans edecek usulca

bir umut var içimde
yemyeşil gözlerin denizin mavisi ile karışacak
iyot kokusu dolduracak ciğerlerimizi
kumsalda kahkahaları çocukların
içimizde bahar yelleri
sen
ben
biz
yani ikimiz
aşk diye bağıra bağıra şarkı söyleyeceğiz

bir umut var içimde
kalbimin tam ortasında bir umut
umudumun adı sen
umudumun adı ben
umudumun adı biz
içimdeki bu sevda ülkem kadar kutsal
çocuklar kadar temiz

Mert HEPER 18.04.2017

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

yolculuk

vazgeçtiğim bir ömrüm var
bunda belki benim de suçum var
bu gecenin köründe
hissizleştim
çarpan kalbimde senin sevgin var
vazgeçtiğim ömrüm
benim suçum
bu gece
hislerim...
kalbim...
boğazımda düğümlenen adın
bir tane bakmaktan vazgeçemediğim fotoğraf
ve içimde korkum var
bu gecenin köründe bana geri dönülmez bir yolculuk var

Mert HEPER 07.12.2017

yoksa!

ne olacağını bilmeden bekliyorum
mesela gidecek mi
kalacak mı yoksa
gideceğim midir acaba
otobüsler, uçaklar kalkacak
ben hızlı mı bineceğim trene yoksa
sesler karışmış, çığlıklar düzüşmüş olacak mı
mesela gidecek mi
kalacak mı yoksa
ya da hiç bilmediğim bir yolda
arabalar, atlar, kuşlar mı uçacak
bir dize daha yazacak mı ellerim acaba
ne olacağını bilmeden bekliyorum
ufka bakıyorum
marşlar geliyor dilimin ucuna
mesela gidecek mi
kalacak mı yoksa

Mert HEPER

yine yeniden

cam, bilirsin alevle şekillenir
aşk bir alevdir bu fani dünyada ve yakar insan denen ölümlü varlığı, yaktıkça şekillenir yeniden tamir olur bardağı

tamir olur tam kırıldığı yerden, elbet bir parçası eksilmiştir ama o parça belki de insanın piştikçe eksilmesi gereken yeridir

tam olur insan eksildikçe ve daha da bir pişer, yanar alevlendikçe, yandıkça şekli vermesini bilirse aşıklar tamir eder kırılan yerleri

hem tek kırılan sen misin sanıyorsun? belki karşındaki de kırıktır bir yerlerinden, kırmışsındır belki istemeden ve senin yakarak düzeltmeni bekliyordur yine yeniden...